Johan en Ellen Adriaanse kunnen wel blijven vertellen over hun ervaringen als parkleiders. Ellen: ,,Eigenlijk is Johan parkleider, hij regelt alles” Lachend: ,,Laat mijn naam maar weg”. Johan: ,,Nee, we doen het samen. Ellen denkt enthousiast mee en weet voor sfeer te zorgen. Zonder Ellen zou ik het niet kunnen”. Zestien jaar geleden gingen ze voor het eerst met VakanZ mee. ,,We gingen naar Todtnau in het Zwarte Woud. We vonden het zó leuk. Je zit er tegelijk met een groep Nederlanders en er zijn activiteiten. Tegelijk is alles vrijblijvend. Dat paste goed bij ons. Ook onze kinderen hadden het vanaf het eerste moment enorm naar hun zin. De jaren erna gingen we daarom opnieuw”. Na een paar jaar kwam de vraag of ze parkleider wilden worden. ,,Die uitdaging zijn we met enthousiasme aangegaan. Inmiddels zijn we al heel wat jaren parkleider. De afgelopen drie jaar deden we twee parken per vakantie. Twee weken in ltalië en twee in het Zwarte Woud. Je bent aanspreekpunt voor gasten en samen met het recreatieteam zorg je ervoor dat het activiteitenprogramma goed verloopt”.

Verbinding met jongeren
Een oogje in het zeil houden hoort er ook bij. Ellen: ,,We maken met elkaar wat afspraken. Natuurlijk zijn er soms jongeren die de grenzen wat opzoeken. Dat komt altijd goed als je maar liefdevol en duidelijk bent. Je bent ook blij als ze het gezellig hebben met elkaar. Soms zijn we zelfs beschaamd. Zo was er een keer een groepje jongelui dat eigenlijk te laat nog met elkaar zat te praten op een plek waar het al stil moest zijn. lk wilde ze vertellen dat het tijd was, maar toen ik dichterbij kwam, bleek dat ze met elkaar over geestelijke vragen zaten te praten. Daar wil je dan graag even bij gaan zitten. We ervaren zo veel verbinding met de jongeren. Soms mag je even in hun hart kijken. Ook bij ouderen. Fijn als er een sfeer van vertrouwen is.”

Verbroedering
Het programma heeft vaste onderdelen, maar als parkleider heb je ook de vrijheid om zelf dingen te bedenken. ,,Wij combineren ieder jaar de vossenjacht met een zeskamp in het dorp. Heerlijk om te doen. Als het veel regent - wat gelukkig niet vaak voorkomt - hebben we wel een extra uitdaging. Maar juist van dat improviseren kunnen we allebei erg genieten. We hebben in een regenvakantie in Todtnau weleens een prijsvraag uitgeschreven welk huisje de mooiste regenfoto kon maken, Geweldig wat mensen dan uit de kast trekken. We hebben ook wel eens een gymzaal in het dorp afgehuurd om daar een volleybaltoernooi te organiseren. ledereen hielp mee, Dat maakte het extra gezellig. Regen kan dan ook verbindend werken. En zo leuk: als ik in de groepsapp zet dat het volleybalveld dan schoongemaakt moet worden, staan er binnen korte tijd heel wat gasten vrolijk mee te vegen. Dat verbroedert altijd”.

Kerkmuren
De programma's zijn vrijblijvend. ,,Soms willen gezinnen een hele dag weg en slaan ze dus een dagje over. Dat is prima. Als we 's avonds een uurtje zingen komen er de ene keer meer dan de andere keer. Dat is allemaal goed. We nemen altijd koffieketels mee, zodat we bij dit soort activiteiten koffie of thee kunnen aanbieden. Dat zorgt voor extra gezelligheid. Onder de koffie spreken mensen elkaar ook weer makkelijker aan”. Het echtpaar regelt ook dagexcursies. ,,We rijden dan in een lange rij auto's naar de bestemming. Vooral kinderen vinden het vaak leuk om met hun nieuwe vrienden die ze op het park hebben leren kennen op stap te gaan. 
De zondagen ervaren ze als hoogtepunten. ,,We zeggen altijd: als de zondag goed is, dan komt de rest van de week ook goed. Het is iedere keer weer bemoedigend dat mensen uit allerlei kerkverbanden in de vakantie zo eensgezind zijn met elkaar. Op zondagavond houden we een sing-in en voor de jongeren een preekbespreking. Daar komen er veel op af,. Ook dan merk je dat kerkmuren wegvallen. Of dat die kerkmuren er mogen zijn, maar dat je elkaar daaroverheen kunt vinden. In Todtnau organiseren we de laatste woensdagavond altijd een zangavond. Dat kan niet op elk park. Veel jongeren - en ook ouderen - nemen een instrument mee en laten dat dan horen. Johan oefent met de jongeren van tevoren om op die avond een lied te laten horen. Vaak zijn de mannen zo enthousiast dat er ook een mannenkoor ontstaat”. 

Geen werk
Het echtpaar is er druk mee. ,,Mensen vragen wel eens aan ons of we wel uitrusten van zo’n vakantie. Je bent toch een groot deel van de dag bezig. Maar je wordt vooral moe van dingen waar je geen energie van krijgt. En er zijn altijd zoveel lieve gasten, dat geeft ons altijd weer energie. Als de sfeer goed is en het is gezellig op het park, dan voelt het helemaal niet als werken. Bovendien zijn veel gezinnen 's middags zelf op stap. Dan kunnen wij even gaan zitten, naar het zwembad of lekker wandelen. Voor ons is dit een heel fijne manier van vakantie houden. Ook onze kinderen hebben er altijd van genoten. Ze hebben er veel vrienden en bekenden aan overgehouden, Onze jongste dochter heeft zelfs haar vriend zo ontmoet. Ze hopen binnenkort te trouwen”.

Kerkdienst in het bos
Wat zijn mooie herinneringen? Het echtpaar valt even stil. Ellen: ,,Het zijn er te veel om op te noemen. Het plezier dat je met teams en gasten hebt. Mooie momenten tijdens zangavonden. En de fijne, persoonlijke gesprekken die we niet meer vergeten”. Johan: ,,Op een keer werd één van de gasten 's nachts ernstig ziek. Hij moest in het ziekenhuis opgenomen worden. lk bleef die nacht bij hem. Toen ik in de vroege morgen terugkwam, begon kort daarna de ochtendwandeling. Toen ging de dominee met heel de groep wandelaars in gebed. Dat was een bijzonder moment. Je voelt de band die er in korte tijd is ontstaan. Tijdens de wandeling kregen we het bericht dat de uitkomsten van de onderzoeken goed waren. Ja, dat soort dingen vergeet je niet meer. Wat ook bijblijft is de periode dat we in coronatijd op vakantie waren. Kerkdiensten houden zou zeker niet mogelijk zijn. Vlak na aankomst hoorden we dat die vrijdagavond alle regels vervielen, Mensen hoefden niet meer in hun huisje te blijven, maar mochten bij elkaar komen. Dus ook op zondag. Met veel hulp van de gasten hebben we geïmproviseerde diensten gehouden in het bos, zittend op tuin- en klapstoelen. Met een beamer werd een dienst geprojecteerd op een laken dat tussen de bomen was gespannen. Zoiets vergeet je niet meer. We zijn dankbaar dat we dit mogen doen en dat we in de vakantie zo een stukje mogen meereizen in het leven van anderen”.

Johan en Ellen waren in 2022 voor de tiende keer parkleiding op dezelfde stek: vakantiepark Zwarte Woud. Met een enorme drive zetten Johan en Ellen zich in voor de gasten. Kenmerkend voor hen is hun grote gastvrijheid en betrokkenheid bij de gasten. Reden voor VakanZ-eigenaar Martien om een kijkje te nemen op 'hun' park in Todtnau. "Namens alle gasten, die nu aanwezig zijn of in het verleden in Todtnau waren, dank ik jullie heel hartelijk voor jullie geweldige inzet. Ik hoop dat jullie dit werk nog vele jaren zullen doen."